Ezrah

Gr.Int.Ch.Ezrah Ender van Joscat 04-03-1990 - 28-05-2004

Turkse Van poes auburn/white, blauwe ogen

Fokker: Jos v.d. Werff

v. Caruso Stabaruk van Joscat

m. Int.Ch. Dunja-Vav van Adana

Ezrah is voor mij een hele bijzondere kat geweest, mijn maatje. Ze was misschien wel voor een kat hoogbegaafd, zo intelligent. Ezrah gaf kusjes op commando, ik mocht dat zo vaak vragen als ik wilde. Anderen mochten het ook vragen, alleen slechts twee keer. Ik waarschuwde dan iedereen dat je het niet nog eens moest vragen daar je dan een ferme tik van haar kreeg. Je moest dankbaar zijn dat je twee kusjes had gekregen. Ezrah bracht tijdens een gezellig avondje iedereen een keer haar muis. Automatisch zag je dat iemand het oppakte en weer door de lucht gooide. Ezrah haalde de muis op en liep naar de volgende, zo ging ze het hele rijtje langs en begon daarna rustig weer opnieuw (en vergat niemand). Ik heb haar altijd heel graag geobserveerd. Zo ook een keer dat er bij mij een vergadering werd gehouden. Allemaal kattenmensen, wel allemaal Aby mensen (zijn niet allemaal Turkjes gewend) en wat lag ik stiekem in een deuk toen ze kwam aanlopen tussen twee mensen in ging zitten op de bank, deze zeer strak met haar blauwe ogen heel koel aankeek en tot mijn verrassing zag ik ze steeds meer voor haar opzij gingen, ze kreeg een steeds groter stuk van de bank en ging er eens heerlijk bij liggen. Ze kon ook altijd heel druk spelen, eigenlijk gewoon heel wild, Ezrah stond ook nog heel dicht bij de natuur. Ze vond het ook leuk om hard op iemand af te rennen en dan snel even een oorbel proberen uit iemands oor te halen. Ik kan me voorstellen dat je dan even schrikt. Haar kinderen (toen ze nog klein waren) konden er ook wat van, gewoon heel hard komen aanrennen en dan boven op iemands hoofd lanceren. Gelukkig heb ik troost met het feit dat alle Vannetjes die hier lopen kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen van haar zijn en ik ook veel van haar karaktertrekjes terug zie.

Met heel veel verdriet heb ik op 28 mei 2004 afscheid van Ezrah moeten nemen. Haar lichaam was totaal op, ze werd de laatste dagen zo ontzettend mager en haar gezwellen waren zo groot dat het nu in mijn ogen niet meer acceptabel was, de bloedingen werden ook steeds heviger. Je kon nu ook zien dat ze niet meer lekker kon zitten en liggen. Ezrah heeft tot het laatste moment genoten van de tuin. Nog geen 2,5 week voor haar overlijden probeerde ze nog de vliegende meikevers te vangen. Door haar enorme sterke karakter was het bijna niet te zien dat haar lichaam zo slecht was. Ik ben blij dat ze in ieder geval nog een tijd heeft mogen genieten van de tuin. Ezrah was een klein wondertje, ze heeft het nog bijna (op een maand na) twee jaar volgehouden nadat ik ontdekt had dat haar tepel was verdikt. Ik heb Ezrah twee keer laten opereren maar elke keer had ze binnen vier weken weer bultjes zitten.

Ezrah je bent altijd bij me!

Design by William